„Aktywizacja seniorów na wsi” – zapraszamy na webinar Witryny Wiejskiej
Zapraszamy na webinar - spotkanie z Karoliną Suską, wiejską aktywistką i dyrektorką Gminnej Biblioteki i Domu Kultury w Łaziskach.
Zapraszamy na webinar - spotkanie z Karoliną Suską, wiejską aktywistką i dyrektorką Gminnej Biblioteki i Domu Kultury w Łaziskach.
17 stycznia br. odbyło się kolejne posiedzenie sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka podczas którego zaprezentowali się kandydatka i kandydaci na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. Kolejne, ponieważ od czasu upłynięcia kadencji Adama Bodnara we wrześniu 2020 roku nowy Rzecznik Praw Obywatelskich (w skrócie „RPO”) nie został wybrany. Po co nam w ogóle RPO, skoro są sądy i inne instytucje, do których możemy się zwracać o pomoc w różnych sprawach? Dlaczego szczególnie my, aktywni mieszkańcy wsi, społeczni i lokalni działacze powinniśmy rozumieć wagę tego urzędu?
Ustawa o ochronie zwierząt, art. 11a, nakłada na rady gmin i miast obowiązek uchwalania co roku programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Program przygotowuje wójt albo burmistrz (oczywiście w praktyce robi to odpowiednia komórka w urzędzie gminy). Agnieszka Gruszczyńska przestudiowała szereg tych programów i w rozmowie radzi, co i jak zamieścić w programach by były one coraz lepsze.
Zapewnienie opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganie bezdomności zwierząt jest obowiązkiem gminy. Mówi o tym ustawa o ochronie zwierząt. Sytuacja jest inna niż lata temu, kiedy zwierzęta traktowane były na równi z nieczystościami, które gmina miała usunąć ze swojego terenu.
„Tucz nakładczy” to zjawisko znane w Polsce od 2004 roku. Zachodni koncern mięsny nie mogąc prowadzić skoncentrowanych hodowli świń na terenie swojego kraju szuka dogodnych miejsc w Europie, gdzie prawo środowiskowe i pracownicze jest mniej rygorystyczne. Do Polski, do dużych chlewni rozrzuconych po całym kraju wjeżdżają zatem prosięta, tutaj rosną i są ubijane. Z Polski wyjeżdża „czyste” mięso, a u nas zostaje to, czego nikt nie chce – odór, gnojowica, zanieczyszczenie wody, powietrza i zagrożenie epidemiologiczne.
Dobre życie ludzi nie jest możliwe, jeżeli w ich otoczeniu są cierpiące zwierzęta.
Zagrożenie epidemiologiczne w Polsce to także zagrożenie dla gospodarki, statusu materialnego Polaków i wielu innych obszarów istotnych dla naszego życia. Badacze z Instytutu Rozwoju Wsi i Rolnictwa postanowili zbadać, jak pandemia koronawirusa wpływa na życie mieszkańców wsi.
Koronawirus jest już w całym internecie. Staramy się wybierać najistotniejsze z punktu widzenia wsi informacje o nim i umieszczać je w jednym miejscu. Zapraszamy do przewijania w dół i eksplorowania informacji podzielonych na grupy zainteresowanych oraz istotne wątki. Ostatnia aktualizacja: 20.05.2020 r.
Celem warsztatu jest podniesienie wiedzy i umiejętności inspektorów, wolontariuszy i innych osób, które prowadzą lub zamierzają prowadzić interwencje w sprawach dotyczących zwierząt, na zasadach zapewniających poszanowanie interesów wszystkich zainteresowanych stron.
Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa Polskiej Akademii Nauk przeprowadził konkurs „Moja smart wieś”. Uczestnicy nadesłali 65 opisów inicjatyw i pomysłów zgodnych z ideą „inteligentnych wsi”. Konkurs był zorganizowany w ramach działań Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich.
Uwaga, rozpoczął się nabór na stanowisko Pełnomocnik Zarządu ZGWRP ds. legislacyjnych i programowych. Szczegóły poniżej.
21 października 2019 r. w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi odbyła się gala wręczenia nagród w konkursie "Moja SMART wieś", organizowanym przez Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN (IRWiR PAN) w ramach operacji o tej samej nazwie z naboru 3/2019 Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich. Partnerami operacji są Związek Gmin Wiejskich RP, Fundacja Wspomagania Wsi, RURBAN Wieś-Miasto-Region.
„Sprzątanie świata” to potoczna nazwa corocznej, międzynarodowej akcji odbywającej się w trzeci weekend września. Jak sama nazwa wskazuje, polega na sprzątaniu śmieci zalegających na poboczach, w lasach, parkach – czyli wszędzie tam, gdzie szpecą krajobraz i szkodą przyrodzie.
„Zwracamy się do państwa z serdeczną prośbą o Pomoc w zorganizowaniu funduszy na zorganizowanie wakacyjnego wyjazdu dla dzieci ze środowisk patologicznych z naszej miejscowości…” (pisownia oryginalna). Takim zdaniem rozpoczyna się wiadomość e-mail od stowarzyszenia, które chce wesprzeć rodziny dysfunkcyjne w swojej miejscowości.